ΑΠΟΨΗ: We Must be Dreaming

“We Must be Dreaming” λέει ο σκηνοθέτης David Bert Joris Dhert στο πρώτο μεγάλου μ’ηκους ντοκιμαντερ του, υπονοώντας “We Must Keep Fighting”. Οι πρωταγωνιστές του ντοκιμαντέρ εμφανίζονται να είναι δύο μεγάλα αθλητικά γεγονότα, οι Ολυμπιακοί Αγώνες και το Παγκόσμιο Κύπελλο (FIFA), με το Ρίο ντε Τζανέιρο σε πρώτο πλάνο. Μέσα από επιμελώς ατημέλητά πλάνα, ο σκηνοθέτης προσπαθεί να παρουσιάσει όσο πιο ρεαλιστικά και αυθόρμητα γίνεται, τι συμβαίνει στην πρωτεύουσα της Βραζιλίας πίσω από τα καλοστημένα χαμόγελα και τις κορδέλες, λίγο πριν αλλά και μετά την τελετή έναρξης των αγώνων. Παρουσιάζει το ανθρώπινο είδος ως μαριονέτες στην παγκόσμια σκηνή του καπιταλισμού, που δεν λογαριάζει ανθρώπινα δικαιώματα παρά μόνο αριθμούς. Η συνάντηση του David με μια ακτιβίστρια φωτογράφο, αλλά και με άλλα μέλη της κοινότητας, θα του δώσει αργότερα τροφή για σκέψη όταν θα επιχειρήσει να κάνει μια ανάλυση της ψυχοσύνθεσης των ανθρώπων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους για να δημιουργηθούν οι κατάλληλες εγκαταστάσεις για τα αθλητικά γεγονότα. Ένα κινηματογραφικό αριστούργημα που παρουσιάζει την αλλαγή ως τραγελαφική φάρσα.

Η ταινία προβλήθηκε στα πλαίσια του 8ου Εθνογραφικού Φεστιβάλ της Αθήνας – Ethnofest

Ξένια Σωτήρχου

Δείτε το trailer:



Leave a Reply