ΑΠΟΨΗ: Miss Kiet’s Children

Η Kiet Engels είναι η δασκάλα που όλοι θα θέλαμε να έχουμε. Αυστηρή μα συνάμα δεκτική. Υπομονετική και ταυτόχρονα παθιασμένη για πρόοδο. Κάτω από την καθοδήγηση της, μια τάξη γεμάτη ιστορίες, μια τάξη γεμάτη προσφυγόπουλα που βρέθηκαν στην Ολλανδία για να αναζητήσουν ένα καλύτερο και δικαιότερο μέλλον, ξετυλίγει την αθωότητά της παιδικής ηλικίας, η οποία μετατρέπεται σε θέληση για μάθηση.

Το σκηνοθετικό δίδυμο Petra Lataster-Czisch και Peter Lataster παραδίδουν ένα πραματικά σημαντικό μάθημα σχετικά τη δυσκολία της ενσωμάτωσης σε μια ξένη χώρα, ενώ ταυτόχρονα καταφέρνουν να εστιάσουν σε συγκεκριμένα πρόσωπα, αποτυπώνοντας εξαίσια την προσωπική βελτίωση τους. Η Haya, στην αρχή είναι επιθετική και μη δεκτική. Η αποφασιστικότητα της κυρίας Kiet όμως την μετατρέπει σε μια εξαιρετική μαθήτρια, πάντοτε πρόθυμη να υποστηρίξει τους συμμαθητές της. Η Leanne είναι μοναχική και δείχνει να φοβάται τη συναναστροφή με τον περίγυρο της. Γρήγορα όμως μαθαίνει τόσο καλά Ολλανδικά, που μπορεί μέχρι και να εκφράσει τον έρωτα της για τον Branche. Ο Jorj και ο αδερφός του Maksim, με εμφανή τα ψυχολογικά τραύματα από τον πόλεμο στη Συρία, μας πληροφορούν ότι στην πατρίδα τους δεν μπορούσαν να παίξουν έξω γιατί έπεφταν συνεχώς βόμβες. Σύντομα όμως καταφέρνουν να κατανοήσουν ότι μέσω της μάθησης μπορούν να ξαναγίνουν χαρούμενοι και πάρουν τη ζωή στα χέρια τους, αφού, όπως τους διαβεβαιώνει η κυρία Kiet, στην Ολλανδία δεν έχει πόλεμο, οπότε μπορούν να ησυχάσουν.

Αυτό το όμορφο δείγμα κινηματογράφου παρατήρησης καταφέρνει να αποτυπώσει πώς παιδιά από διαφορετικές χώρες, παρότι αντιμετωπίζουν καθημερινά πρακτικά προβλήματα στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, δεν μαθαίνουν μόνο την Ολλανδική γλώσσα αλλά και τον σεβασμό προς τους συνανθρώπους τους. Μαθαίνουν πώς να αφήσουν πίσω τα τραύματα του παρελθόντος και να κοιτάξουν μπροστά. Το ντοκιμαντέρ επιτυγχάνει να παρουσιάσει με πολύ όμορφες εικόνες, και εστιάζοντας παράλληλα στην δυναμική κυρία Kiet, την επίπονη διαδικασία της ενσωμάτωσης αντί να παραμείνουν στο ταξίδι που τους έφερε μέχρι το κατώφλι μιας νέας πραγματικότητας, όπως έχουν κάνει τόσες άλλες ταινίες στο παρελθόν.

Γιώργος Πάσχος

 



Leave a Reply